Ik was te gast op een evenement waar een bedrijf met zijn supermoderne koffiemachines stond.
"Koffie?" vroeg de hostess.
Ze drukte op de knop en een flinterdun straaltje zwart begon het bekertje te vullen.
Tergend traag.

Newsweek verschijnt vanaf volgend jaar alleen nog in een digitale versie. Een goede beslissing?
Ik heb een jaar geleden mijn abonnement op de papieren versie van De Standaard opgezegd. Elke dag krijg ik nu de digitale versie op mijn iPad.
Of lezen lukt?

Ik heb een afspraak in Brussel. En ook een nieuwe wagen. Zo eentje met een gigantische achterklep.
Ik zwier die klep naar beneden. De scherpe hoek raakt mijn hoofd.

"Zeg, schrijft gij ook voor gazetten?"
Geregeld krijg ik die vraag voor de voeten geworpen. Mijn antwoord is duidelijk: "Ik schrijf voor opdrachtgevers. Altijd subjectief. Werk je voor een krant of een magazine? Je lezers verwachten dan objectieve berichtgeving."
Het gevolg?

Voor het eerst op bezoek bij een nieuwe klant. Na ons gesprek volg ik de pijlen naar buiten.
Plots sta ik in een onverlichte traphal. De deur achter mij klapt dicht en gaat niet meer open. Het is pikdonker.
Verkeerde uitgang gekozen?

Misschien ga je honderd keer een koffie slurpen in de nieuwe Starbucks van het station Brussel-Noord. En nog zul je het niet gezien hebben. Goed kijken, er hangt een verborgen tekst.