Op ‘t gevoel

Waarom al die aandacht voor hoofdletters, punten en komma’s? De mensen lezen toch niet, zegt de klant. ‘Het hoeft niet tot in het kleinste detail juist te zijn. Al dat zoekwerk! Doe het maar op ‘t gevoel.’

Soms zou je zo’n klant geloven. Maar vorige zaterdag wist ik opeens waarom je dat beter niet doet.

Het was 10 uur ‘s ochtends. Koud, nul graden, oostenwind. Het gaat traag, tot er een andere renner naast me komt fietsen. Ik herken hem meteen.

Hij: ‘Koud, hé? Ik had deze morgen weinig goesting om eruit te komen.’

Ik: ‘Ha, Herman! Wat doe jij tegenwoordig?’

Hij: ‘Bwa, niks meer! Ik hou mij wat bezig met vastgoed. Om mij te amuseren.’

Ik: ‘Fiets je nog veel?’

Hij: ‘Dat valt wel mee.’

Ik: ‘Fiets jij met een hartslagmeter?’

Hij: ‘Nee, dat doe ik niet. Ik fiets gewoon op ‘t gevoel.’

Achteraf begreep ik waarom hij in de Ronde van Frankrijk de gele trui aan Jan Janssen verloor. Herman Van Springel had niet naar de seconden gekeken. Hij had de afsluitende tijdrit gefietst op ‘t gevoel.

19 februari 2008 08:07 | Permalink