"What I do is to sit with him for half an hour," Favreau explains. "He talks and I type everything he says. I reshape it, I write. He writes, he reshapes it. That's how we get a finished product."
De voorbije weken verschenen er twee interessante artikelen over Jon Favreau. Niet de acteur, wel de zesentwintigjarige speechwriter van Barack Obama.
Heeft iemand onlangs nog een liedje in het Nederlands op Radio 1 van de VRT gehoord? Waar is minister Bourgeois als je hem nodig hebt? Hoe ver is het gekomen als Vlaamse singer-songwriters opiniestukken in De Standaard moeten publiceren? Waar staan we als radiomakers alleen nog op hun eigen weblog hun muziekkeuze mogen voorstellen? Kortom, wie durft nog wat?
Het antwoord is er in de vorm van het programma Friday on my mind van Mark Lefever op Klara. Hij heeft het vorige vrijdag aangedurfd een lied van Lieven Tavernier te spelen.
Geef Lefever een radiostation: BRT 7. Want repertoirekennis is een zeldzaam goed.
Zet negen punten op papier in de vorm van een kadertje. Probeer de punten met elkaar te verbinden door rechte lijnen te trekken en je pen niet van het papier te halen.
Als je binnen het kadertje blijft denken, lukt het niet. Zou je buiten het kadertje kunnen denken, zoals je dat ziet in de reclame van Samsung?
Zodra je buiten het kadertje gaat, zijn er tal van mogelijkheden. Een voorbeeld:
Probeer de Thinking outside the box puzzles op te lossen. Je hoort je hersenen kraken, want buiten het kadertje denken doet pijn. Je wordt er helemaal kaderloos van.
Het loont om binnen je kadertje te blijven. Vraag dat gerust aan elke fotograaf. Of aan een producent van fototoestellen. Bijvoorbeeld Canon.
Met de nieuwste producten van Canon breng je alles en iedereen binnen je kadertje. Prachtig. Maar in de advertentiecampagne lees ik dit:
Er staat: 'Omdat elke glimlach uniek is beschikt de Digital IXUS 860 IS over Face Detection-technologie die tot negen gezichten herkent in één kader en stelt daar dan vervolgens automatisch de scherpstelling, de sluitertijd en de belichting op af.'
Wat een manke zin, zou de leraar zeggen. Blijf binnen je kadertje, zeker als je schrijft! Anders zal de consument denken dat er ook wat rammelt aan je producten.
Een goedkoop voorbeeld? Nee, binnen je kadertje blijven is moeilijker dan je denkt. En precies om dat denken gaat het.
Zo stelde Roger Von Oech ons gisteren de volgende vragen:
1. You are running in a race, and you overtake the second-place runner. What position are you in, now?
2. Different race. If you overtake the last-place runner, then you are in . . . ?
3. Mary’s father has five daughters: #1 is Nana, #2 is Nene, #3 is Nini, #4 is Nono. What is the name of daughter #5?
4. A mute person goes into a shop to buy a toothbrush. He imitates the action of brushing his teeth, thereby clearly expressing himself to the shopkeeper, and the purchase is made.
Next, a blind man comes into the shop who wants to buy a pair of sunglasses. How does he indicate what he wants?
Eerste dag van het schooljaar, eerste les wiskunde. De leraar neemt een krijtje en tekent een rechthoek op het bord. Hij kijkt de klas in en zwijgt. Na een halve minuut zegt hij: ‘Kan iemand mij zeggen wat dit is?’
- Een vierkant!
- Een vierkant, wie?
- Een vierkant, meneer!
- Fout! Je moet beter kijken, snottebel. Iemand anders?
- Een rechthoek, meneer.
- Nee. Dat zou te gemakkelijk zijn. De volgende!
- Een aquarium, meneer.
- Zie jij water? Zie jij vissen? Ik niet, hoor. Komaan hé, mannen. Wakker worden!
- Een kadertje, meneer.
- Precies jongen. Een kadertje. En iedereen zal binnen dat kadertje blijven. Altijd! De eerste die dat niet doet, vliegt eruit. Gesnopen?