Na 172 dagen heeft België een regering. Of toch bijna. Of nog helemaal niet?
We zagen dat u vergaderd hebt in zaaltjes waar de inspiratie niet van de muur spatte. In een restaurant lukte het ook niet.
Mag ik een alternatief voorstellen? In Mechelen kunt u terecht in het splinternieuwe Good2CU, een ongewone vergaderloft in het centrum van de stad.
Ongewoon, omdat deze Magical Meeting Loft volledig afwijkt van de steriele zaaltjes in hotels of zakencentra.
Een tafel die uit het plafond komt, een boksbal die uw frustraties met genoegen incasseert, een hangmat die u op briljante ideeën brengt, een graffitimuur die ontvankelijk is voor uw diepste gedachten en vissen in de vloer.
Vissen? Dat is toeval, hengelden de onderhandelaars niet naar een vette vis in de pan?
Bovendien kunt u de belichting aan elke partij aanpassen. Een beetje meer oranje, een schijntje blauw, een vleugje groen… Formatteren wordt weer fijn in Good2CU.
De Amerikaanse copywriter Bob Bly laat weten dat hij op YouTube staat. Iemand heeft ooit enkele filmpjes gemaakt van zijn voordrachten over copywriting.
In het tweede filmpje verwijst Bly naar het boek Scientific Advertising van Claude Hopkins. U kunt het hier gratis downloaden.
De Universiteit Leiden adverteert in de Vlaamse pers. Het is een universiteit om te ontdekken, lees ik.
En wat ontdek ik in de advertentie? 'Leiden bied je 23 letterenopleidingen…' (In deze zin is je het meewerkend voorwerp en niet het onderwerp. Er moet dus Leiden biedt je staan.)
Sterk, een dt-fout om een letterenopleiding aan te prijzen. En moet dat niet Latijns-Amerika zijn? Allen daarheen, het wordt lijden in Leiden.
Beide zijn moeilijk recht te zetten. Zeker de foutjes. En vooral als ze van journalisten komen. Fouten rechtzetten is een echte kunst, meent Craig Silverman. Amper 2 percent van alle fouten in de pers worden rechtgezet, beweert hij.
Silverman houdt het weblog Regret the error bij en heeft nu ook een boek over errata geschreven.
De stelling van Silverman: goede rechtzettingen zijn niet gespeend van enige humor, zeker als het gaat om het ontkennen van gepubliceerde doodsberichten.
Op zijn site kunt u een hoofdstuk lezen over deze zogenoemde obiticides. Met als levende doden Mark Twain en Alfred Nobel!
150 dagen regeringsonderhandelingen zonder resultaat, bestaat daar een term voor?
Je zou het een pas rond kunnen noemen, schrijft Pietel.
Of misschien kies je beter voor een term die Nederlands noch Frans is. Bijvoorbeeld het Japanse burabura: het lummelende, doelloze gevoel dat je krijgt na een lange tijd van besluiteloosheid.
Amerikanen noemen burabura ook wel do-nothingness. Die term leidt dan weer naar het taoïsme. En wat lezen we daar?
'The ideal society, according to Lao Tzu, would consist of small kingdoms of small villages where people raised their own food and livestock, and kept mostly to themselves.'
Brengt burabura toch nog een oplossing voor 's lands geitenhoeders?