november 2005
Min Pis Pote
Vlamingen zingen almaar meer in het dialect, beweerde De
Standaard gisteren.
Ik had het bericht amper gelezen toen ik van Apple een e-mail kreeg met de
wekelijkse lading nieuwe liedjes in iTunes. Eén titel trok mijn aandacht.
Nu is het toch ver gekomen met al dat Vlaams, dacht ik. Het liedje (en zelfs
de hele cd) heet Min Pis Pote. Zou het een nieuwe variant zijn
op en den ouwen is versleten en de nieuwen is kapot?
Bij beluistering blijkt het toch geen
Vlaams te zijn. (Als u iTunes hebt, opent het progamma met deze link automatisch.
Anders klikt u hier
voor Min Pis Pote.)

Zomerse zakelijke communicatie uit Adelaide
Zakelijke communicatie hoeft niet ijskoud vervelend te zijn, zegt Lee
Hopkins vanuit Adelaide in Australië.
Hij toont hoe het wel kan en kruidt zijn blog
en podcast
met passie. Vooral de podcasts klinken zomers in de oren. Op zijn website zie
ik trouwens dat het er vandaag meer dan 20 graden Celsius is.

Ierse schrijver naar Eurovisiesongfestival
Hij is natuurlijk in de eerste plaats a huge pair of lungs from Belfast,
maar hij heeft ook al twee boeken geschreven, The Arrival of
Fergal Flynn en Roman Song. En nu gaat deze fenomenale
nachtegaal Ierland vertegenwoordigen op het Eurosongfestival: paperback songwriter
Brian Kennedy.

Gevaarlijk woord: wervelend
'Centraal staan uiteraard de wervelende kookdemonstraties
van topchefs en jong talent uit binnen- en buitenland.' Dat lees ik in een advertentie
voor een kookevenement.
Het is een prachtige advertentie. Alleen dat woord wervelend
vind ik vervelend. Want je hoeft maar één letter
verkeerd te lezen om de boodschap verkeerd te begrijpen.

George groet George
Wist u dat George Ivan Morrison (the Belfast Cowboy) in drie
songs refereert aan zijn gisteren overleden generatiegenoot George
Best (the Belfast Boy)?
They put him on 'Wogan', they said,
"Let's go on with the show"
and they put him on whiskey and say, "Boy,
you've got to go"
Look
What The Good People Done (zou helemaal over Best kunnen
gaan)
In a factory in a street called Bread in East Belfast
Where Georgie knows best
What it's like to be Daniel in the lion's den
Got so many friends only most of the time
Ancient
Highway
Too long in exile
Just like George Best, baby
Too
Long In Exile

Media en kippensoep
Hoe machtig de media zijn als je een woord wil hypen, bewijst kippensoep.
Twee maanden geleden groeide bij Studio Brussel het idee om
het woord kippensoep te pas en te onpas te gebruiken in kranten
en tijdschriften, op radio en televisie, op het internet, enzovoort. Wie, hoe
en waarom? Lees de Kippensoep-blog.
(Morgen werk ik samen met Ben
Seys, kippensoep-cartoonist. Damslog is er terug op zaterdag.)

Miljaar!
De Bond tegen het Vloeken zit krap
bij kas. (via Onze Taal)
Geen toeval dat bij Wikipedia de pagina Miljaar
genomineerd (sic) is voor verwijdering.

Billenkletsen met Helga
De tijd dat wij Belgen niet meer naar Oostenrijk mochten gaan skiën van
Louis
Michel ligt achter ons. Gelukkig maar.
Anders zouden we niet interactief kunnen genieten van Helga.
Want zij leert ons dankzij reclamebureau Duval
Guillaume 'vollen bak' de geheimen van het Tiroler billenkletsen.

Sven Nys en het geheim van de schrijfkilometers
Het is zo'n winterdag vol mist. Je moet als automobilist goed uitkijken. Gelukkig
zijn er geen fietsers, want wie wil er nu buitenkomen?
Dat ben ik aan het denken als ik door Keerbergen rijd. Tot ik plots een oranje
stip zie opdoemen. Welke gek gaat er bij dit weer voor zijn plezier fietsen?
O, maar het is Sven Nys
zelf! Komt terug van een dagje trainen. Waarom doet hij al die moeite als ie
weet dat een veldrit maar een uurtje duurt?
Het antwoord is eenvoudig: om zestig munuten het volle pond te geven, moet
je maandenlang aan je basisconditie werken.
Klinkt u dat bekend in de oren? Ja, want het is net zoals schrijven. Om een
advertentie van enkele regeltjes in elkaar te boksen, moet je enorm veel schrijfkilometers
maken. Lange teksten tikken, met korte tussensprinten: titels, streamers en
paragrafen. Schrijven, schrappen en weer opstaan. Want zo kweek je uithouding,
weerstand en kracht. En die komen altijd en overal van pas.
Dus, als iemand me vraagt: ben je een schijver van long of van short copy?
Dan kan ik alleen maar antwoorden dat je op elk parcours thuis moet zijn: een
tijdrit van een kilometer, een veldrit van een uur of een kasseienklassieker.
Vraag het maar aan Sven.

Copy: kort of lang?
'Die verkoopbrief is veel te lang. Wie gaat dat allemaal lezen? Mensen lezen
vandaag toch niet meer!'
Het is een opmerking die je wel vaker hoort. Wanneer schrijf je kort en wanneer
lang?
Copywriter Joe Vitale geeft een antwoord op zijn weblog
(hij heeft ook een videoblog):
After writing copy for over thirty years, you’d think I know
the answer.
Well, I do.
My rule of thumb is this: The higher the price for what you are selling,
the longer the copy should be.
(Damslog is er maandag terug. Spijker ondertussen uw hedendaags Latijn bij
op Commlog.)

He doesn't like e-mails
Tell me why
I don't like e-mails
Tell me why
I don't like e-mails
I want to shoo-oo-oot
That whole mail down
Volgense de BBC moet Bob Geldof niets hebben van e-mails.

Bruikbaar citaat
Zegt je leraar dat je te veel fouten tegen de grammatica maakt? Hier is je
antwoord:
Ik krijg liever kritiek van de grammatici dan dat ik niet begrepen
word door de mensen. (Augustinus,
354-430)

Het lees-mij-nietje (2)
Je hoeft echt niet ver te zoeken naar advertenties die de onleesbaarheid bevorderen.
Neem nu de reactie van de politieke partij Groen! op de advertentie van de Belgische
regering.
Ik begrijp wel dat Groen! een advertentie in die kleur wil,
maar witte tekst op een groene achtergrond laat zich nu eenmaal moeilijk lezen.
Groene letters op een witte achtergrond zouden het beter doen. (Deze regel geldt
voor drukwerk. Voor bijvoorbeeld een televisiescherm keer je die regel om, let
maar eens op de kleur van ondertitels.)
David
Ogilvy schreef al in zijn Ogilvy on Advertising:
Advertising agencies waste their client's money repeating the same
mistakes.
I recently counted 49 advertisements set in reverse (white type on
black background) in one issue of a magazine, long years after research demonstrated
that reverse is difficult to read.

Het lees-mij-nietje (1)
Sommige teksten zijn zo gemaakt dat je weinig zin hebt ze te lezen. Neem nu
de advertentie over het generatiepact die de Belgische regering
vorige week publiceerde.
De advertentie beslaat twee pagina's. Nu zou je denken dat er op het einde
van de eerste pagina een cliffhanger
ingebouwd is om de lezers uit te nodigen ook de tweede pagina te lezen.
Niet zo in deze advertentie. We kunnen hier spreken van een echt lees-mij-nietje:
- De zin 'De huidige bruggepensioneerden behouden tenslotte al hun rechten'
is zo geruststellend dat pagina 2 niet meer hoeft.
- De ruimte boven de eerste horizontale streep geeft de indruk dat hier het
einde van de advertentie is.
- Tussen de eerste twee horizontale strepen staat een verwijzing naar pagina
2. Maar je leest er ook dat de vier pakketten met maatregelen later ook nog
eens worden uitgelegd. Met andere woorden: pagina 2 is nu overbodig.
- De zin tussen de tweede en de derde streep verwijst naar de website en dus
niet naar pagina 2.
- Pagina 1 is gezet met een dubbele regelafstand, terwijl dat bij pagina 2
niet het geval is. Daardoor oogt ze veel minder toegankelijk.
P.S. Vandaag staat de eerste vervolgadvertentie over het generatiepact in de
krant. De Standaard heeft er mooi een reportage over sinterklaas naast gezet.

Ambigrammen
Ze roteren of reflecteren. En altijd laten ze dezelfde of een andere tekst
zien: ambigrammen.
Gef's
Ambigram Gallery
Inversions
Ambigram.net
Ambigram.com
Ambigramlogo's

De werkplaats
Een onderzoekje uit de recentste nieuwsbrief van copywriter Nick
Usborne: waar werken zelfstandige copywriters?
- in een afzonderlijke werkkamer thuis: 66 %
- aan een bureau in een slaapkamer of woonkamer: 20 %
- met een draagbare computer en dus overal: 7 %
- andere: 7 %

Voor het vaderland
Lang geleden was ik lid van de Belgische Oudstrijdersbond. Elk jaar vond op
11 november een officiële oorlogsherdenking plaats en daarna (gemiddeld
zo'n acht uur lang) deed men alle cafés van het dorp aan. De oudstrijders
hadden te weinig tanden om nog geluid uit een blaasinstrument te krijgen (drinken
lukte nog wonderwel) en daarom riepen ze de hulp in van enkele plaatselijke
tieners.
Bij zo'n herdenking worden de namen afgeroepen van de soldaten die in beide
wereldoorlogen overleden zijn. Bij elke naam werd vermeld: gesneuveld
voor het vaderland ofwel gestorven voor het vaderland.
Het verschil bestaat erin dat tijdens een oorlog sneuvelen
op het slagveld gebeurt. Vindt een soldaat de dood niet op het slagveld maar
bijvoorbeeld in een ziekenhuis, dan noemt men het sterven.
Ere wie ere toekomt.

Kontgewei
Wellicht heb je het al meer gezien dan je denkt. Misschien heb je er zelf
eentje. (Kijk nog eens goed, je weet maar nooit.) Ik vermoed dat Robbie Williams
er een trotse bezitter van is.
Maar ken je het juiste woord wel voor dat symmetrische ding? Zou het een gattoo
zijn? Mis, het is een kontgewei.
Ja, zoals in Miss
Kontgewei.

Exotisch begin
In hun Handboek
Stijl tonen Peter Burger en Jaap de Jong zestien manieren
om een tekst te beginnen.
Hier nog een andere: start uw verhaal op een voor uw lezers exotische plaats.
In The International Herald Tribune begint Mike Zwerin een
artikel over het componistenduo Mike Stoller en Jerry Leiber in… Gent.

It is not easy being green
De volgende Saint Patrick's Day (17 maart) in Belfast ziet
er anders uit: het groene klavertjevier, de driekleur groen-wit-goud en zelfs een glas groen bier
worden verboden.

Sarkozy op het web
Frankrijk brandt en dat zou komen door één ongelukkige uitspraak
van Nicolas
Sarkozy, minister van Binnenlandse Zaken.
Zegt die man anders nooit iets? Integendeel, hij is altijd en overal aanwezig
in de Franse media. Daardoor loopt hij het risico het slachtoffer te worden
van zijn eigen overcommunicatie.
Ook op het internet kun je trouwens niet naast hem googelen:
Niet verwonderlijk: onlangs werd Sarkozy gegooglebomd.
Wie zijn naam bij Google intikt, komt terecht bij Iznogoud.

Bring, brang, brung
Onze tijden zijn toe aan wat Neil
Diamond (64). Deze week brengt hij zijn langverwachte nieuwe cd uit: 12
Songs. (Op de digipak versie staan er 14, misschien is de titel een verwijzing
naar Randy
Newman.)
Precies met die tijden is Neil in het verleden heel creatief geweest. In Play
Me zong hij ooit:
Song she sang to me
Song she brang to me
Words that rang in me
Rhyme that sprang from me
Warmed the night
And what was right
Became me
Die brang is niet helemaal volgens
het boekje, hoewel het in sommige
dialecten gebruikt wordt.
Tja, het moest rijmen. En daarom heeft Neil volgens sommige luisteraars nog
andere nonsens
geschreven:
I am I said, to no one there
And no one heard at all
Not even the chair

Bij de grootste Belg
Het verschil tussen Eddy Merckx en de andere kandidaten voor De
Grootste Belg? Hij is een man van deze tijd. En zoals alle mannen en vrouwen
van deze tijd heeft ook hij eigentijdse problemen.
Gisteren was ik in zijn bedrijf
in Sint-Brixius-Rode en hoorde ik hem verzuchten:
'Claudine, maanen e-mail goa nie mier open. Da kan naa toch nie!'
'Tout est possible, hé Eddy! Même De Gruutsten Belg weurden.'
(Voor meer Merckxiaans Merckxisme: lees Een Man, een
Woord van Yurryt.)
Hieronder: de nieuwe Carbon 1XM.

Dilbert.blog
Scott Adams, de bedenker van Dilbert, heeft nu ook een Dilbert.blog.
Over de grammatica en spelling op zijn blog heeft hij een captatio
benevolentiae geschreven.

Morgen Usability Day
Usability is veel meer dan Jacob
Nielsen. Het gaat ook over verpakkingen die je niet open krijgt, handleidingen
die niet duidelijk zijn en afstandsbedieningen die niet doen wat ze zouden moeten
doen.
Gebruiksvriendelijkheid kan dus beter
en daarom is het morgen World
Usability Day. De internationale website van die organisatie meldt dat dan
ook in België over usability gesproken wordt. En nog wel door Patricia
Ceysens, Vlaams parlementslid en e-mama.
De BBC publiceert twee lezenswaardige artikelen over usability:

Eerste hulp bij leeskramp
De kranten puilen uit van de boekenbijlagen. Tienduizenden Vlamingen sloffen
naar de Boekenbeurs en slepen daar nog veel meer boeken buiten. En die moeten
allemaal uitgelezen worden voor het einde van de herfstvakantie.
Zoiets leidt onvermijdelijk tot leeskramp. Gelukkig is er een oplossing: de
Rainbow
book stand.

|